W co pakować żywność? Oto 3 bezpieczne opakowania do żywności

W co pakować żywność? Oto 3 bezpieczne opakowania do żywności

Redakcja

2017-08-08

brak komentarzy

  Rozprządzenie bywa podstawę europejskich regulacji prawnychplastik  do  żywności

odnośnie tworzyw i przedmiotów posiadających kontakt z żywnością. Zgodnie z tym rozporządzeniem wszelkie materiały albo wyroby przeznaczone do bezpośredniego albo pośredniego kontaktu z żywnością muszą być wystarczająco obojętne, aby nie powodować przenikania do żywności składniku w ilościach, które mogą stanowić zagrożenie dla organizmu człowieka i powodować niemożliwe do przyjęcia modyfikacje w zawartości tej żywności albo pogorszenie jej właściwości organoleptycznych.   Rozporządzenie to ma zastosowanie do wszystkich tworzyw i wyrobów, stosowanych do kontaktu z żywnością, wliczając w to aktywne i inteligentne materiały i wyroby, które w stanie gotowym do użytkowania: a) przeznaczone okazują się do kontaktu z żywnością albo b) pozostają w kontakcie z żywnością i okazują się przeznaczone do tego zamierzenia albo c) trzeba w sposób uzasadniony spodziewać się, iż wejdą w kontakt z żywnością albo będzie migracja ich produktów do żywności w przypadku ich ; w normalnych albo możliwych do przewidzenia warunkach. Rozporządzenie dotyczy wyrobów w stanie gotowym do użytkowania, co oznacza, że odnosi się dodatkowo do zadrukowanych opakowań żywności. Zgodnie z art. 3 tego rozporządzenia materiały i wyroby muszą być wytwarzane według zasad świetnej Praktyki Produkcyjnej (GMP). W normalnych albo możliwych do przewidzenia warunkach użytkowania nie może dochodzić do migracji składniku wchodzących w ich skład w ilościach, które mogłyby: a) stanowić zagrożenie dla organizmu człowieka albo b) powodować niemożliwe do przyjęcia modyfikacje w zawartości żywności albo c) powodować pogorszenie jej właściwości organoleptycznych Założeniem rozporządzenia Jakie opakowania nie wchodzą w kontakt z żywnością? bywa wykluczenie powstania ryzyko dla organizmu człowieczego i/albo modyfikacje w zawartości żywności albo jej właściwości.       Adam Fotek przedstawił zagadnienie praktycznego podejścia do realizacji preferencji w zakresie dokumentacji dla materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych stosowanych do kontaktu z pożywieniem i analiz laboratoryjne i dokumentacja niezbędna dla materiałów i wyrobów z papieru i tektury i wyrobów z metali i stopów. Elementem podkreślanym poprzez Adama Fotka  było to, że jedynym dokumentem dla producentów żywności bywa IV załącznik komisji (UE) nr 10/2011. bywa to dokument potwierdzający dopuszczenie danego tkaniny do kontaktu z pożywieniem.opakowania  żywności

Obecnie istnieje kilka metod badawczych pozwalających ocenić zawartość i migrację związków chemicznych.

Najnowsze metody stosowane poprzez J.S. Hamilton Poland to chromatografia gazowa z detektorem spektrometrii mas GC-MS i chromatografia cieczowa. Adam Fotek nawoływał do całkowitej współpracy pomiędzy dostawcami opakowań a producentami żywności. Podczas prezentacji omówiono też wymagania i analiz związane z papierem, tekturą i metalami i stopami przeznaczonymi do kontaktu z pożywieniem. Przedstawiono więc wymagania BFR zalecenie XXXVI (niemieckie), wymagania CEPI – wytyczne branżowe dotyczące zgodności materiałów i wyrobów z papieru i tektury ,stosowanych do kontaktu z pożywieniem. Szczególną uwagę zwracano na materiały z tektury i recyklingu. Tomasz Jaworski przedstawił pakiet kar za korzystanie z w przemyśle spożywczym albo wprowadzenie do obrotu opakowań niezgodnych z wymaganiami prawnymi. - doprowadzić do pogorszenia się jej właściwości organoleptycznych    nadprogramowe, szczególne wymogi dotyczą niektórych materiałów i wyrobów - z tworzyw sztucznych i alt2 aktywnych i inteligentnych.    Materiały przeznaczone do kontaktu z pożywieniem (dalej jako: FCM) muszą być neutralne w odpowiednim nasileniu. Badanie poziomu obojętności należy do zadań organów kontroli, które sprawdzają, czy wymogi prawne okazują się respektowane poprzez producentów. Kto pilnuje producentów?    Producenci mają obowiązek przestrzegania unijnych przepisów związanych z FCM. Za pilnowanie producentów odpowiadają konkretne kraju członkowskie, które wyznaczają odpowiednie organy (w Polsce okazują się to organy inspekcji sanitarnej) powierzając im kompetencję sprawdzania dokumentacji prowadzonej poprzez producentów FCM. Na dokumentach mimo wszystko się nie kończy.    Producenci FCM powinni być przygotowani na wizytację zakładu w zamiarze pobrania próbki na miejscu. Próbki okazują się pobierane także na rynku. potem przeprowadza się badani laboratoryjne, aby sprawdzić, czy faktycznie producent przestrzega przepisów unijnych.    Krajowe laboratorium referencyjne wspomaga organy administracji publicznej w realizacji tych zadań. Na pułapie ponadnarodowymoznaczenie  plastiku  do  żywnośći funkcjonuje natomiast Laboratorium Referencyjne UE do aspektów FCM. Służy ono krajowym laboratoriom referencyjnym wsparciem naukowo - technicznym. jak funkcjonuje dobra praktyka produkcyjna?    celem korzystnej praktyki produkcyjnej okazują się poniższe działania producenta: - odpowiednia organizacja zakładu - informowanie kadry i kształtowanie jego wiedzy na temat wytwarzania - wdrożenie udokumentowanego systemu gwarantującego jakość i system kontroli jakości w zakładzie - niedobór wpływu na zmianę smaku potraw    Już na pierwszy rzut oka widać, że argumenty „przeciwdziałające” okazują się silniejsze od dowodów „za” - problem w tym, że wyłącznie z perspektywy konsumenta, a o wytwarzania decyduje producent. Instytucje UE dodatkowo nie dostrzegają trudu, albo nie potrafią go alt3 rozwiązać. Konsument może sam o siebie zadbać używając opakowań szklanych albo papierowych.    można prosto rozpoznać, czy pojemnik pigułek posiada bisfenol A - artykuły jak na przykład okazują się oznakowane trójkątem (symbolizującym recykling), w którym znajduje się symbol PC7, albo osobiście „siódemka”.    

  Opakowania metalowe wykonywane są najchętniej z blachy stalowej cynowanej,

kwasoodpornej i blach i folii aluminiowej. Opakowania metalowe z wyjątkiem wytrzymałości mechanicznej i termicznej, dzięki hermetycznemu zamknięciu stanowią barierę dla światła, tlenu i mikroorganizmów. Wadą tych opakowań bywa skłonność na korozję wewnętrzną i zewnętrzną i reakcje chemiczne wynikające z kontaktu żywności z opakowaniem. skutkiem tego bywa przechodzenie jonów metali do suplementu spożywczego. Aby zapobiec korozji opakowań, wykorzystuje się lakiery (zwłaszcza na bazie polimerów epoksydowych), które dodatkowo mogą zanieczyszczać produkt. Opakowania metalowe mogą mieć wpływ na odczucie smakowe suplementu. Zalety opakowań z tworzyw sztucznych wynikają z właściwości fizycznych i chemicznych zastosowanych tworzyw. Mogą to być opakowania wykonane z jednego rodzaju tworzywa, mogą stanowić kombinacja mnóstwo tworzyw syntetycznych albo kombinacja z innymi materiałami, np. papierem czy folią aluminiową. Opakowania z tworzyw sztucznych mają dużą wytrzymałość mechaniczną, są lekkie, elastyczne i stanowią doskonałą barierę dla tlenu, światła i bakterii. Dzięki nowym technologiom możliwe bywa stworzenie filtrów absorbujących promieniowanie UV, tlen, dwutlenek węgla, wilgoć i aromaty i ograniczających rozwijanie się mikroorganizmów. Opakowania z tworzyw sztucznych nie stanowią problemy dla bezpieczeństwa suplementu żywnościowego, o ile są dostosowane do właściwości danego suplementu. Niewłaściwe użytkowanie opakowań przez konsumenta stwarza niebezpieczeństwo reakcji opakowania z alt4 żywnością i powstawania związków rakotwórczych. Przykładem może być przechowywanie tłuszczów albo wyrobów alkoholowych w pudełkach z polichlorku winylu albo silne ogrzewanie suplementu pozostającego w opakowaniu z polichlorku winylidenu (PVDC). Tworzywa sztuczne dają możliwość zmniejszenia zużycia stosowanych preparatów konserwujących żywność, zahamowania procesów utleniania tłuszczów i witamin i blokowania procesów Wyroby papiernicze charakteryzują się małą masą, bezwonnością, słabym przewodnictwem cieplnym i nieprzepuszczalnością światła. Nasiąkliwość, niska szczelność, mała odporność na działanie mechaniczne i termiczne i duża przepuszczalność powietrza sprawiają, że opakowania te nie nadają się do wszystkich typów żywności.

 Do wytwarzaniu wyrobów papierniczych wykorzystuje się przetworzone

roślinne surowce włókniste w postaci mas celulozowych, szmacianych, ścieru drzewnego i wypełniacze, kleje i barwniki. Zastosowanie składniku naddanych wpływa na nasiąkliwość, szczelność, gładkość, przezroczystość i trwałość wyrobów papierniczych. Nie pozostaje to bez wpływu na żywność, do której mogą przejść zwłaszcza kleje i substancje chemiczne używane w procesach technologicznych wytwarzaniu papieru (np. przy pergaminizowaniu papieru). niebezpieczeństwo zanieczyszczeń chemicznych żywności wzrasta pod wpływem reakcji konsumenta, który może przyjmować do swobodnego pakowania żywności papier makulaturowy (niebezpieczeństwo skażenia formaldehydem) albo gazetowy (niebezpieczeństwo skażenia chemikaliami pochodzącymi z farb drukarskich). Odrębną grupę stanowią kartony do mleka, soków albo napojów. okazują się to trójwarstwowe kompozyty składające się, rozpoczynając od zewnątrz, z warstwy grubego papieru, folii aluminiowej i folii polimerowej (najchętniej polietylenowej), która ma bezpośredni kontakt z żywnością. Takie opakowania wykorzystuje się np. do aseptycznego pakowania żywności. Dzięki temu unika się dodatku konserwantów i dość przedłuża czas magazynowania suplementu.


Dodaj komentarz


Brak komentarzy

Bądź pierwszy i zostaw komentarz !

dieta_i_fitness